Sylva Sabine Avramovici

Sylva Sabine Avramovici urodziła się w Chemnitz i mieszka wraz z rodziną przy ulicy Zschopauer Straße 107. Ma dwoje rodzeństwa, o którym jednak niewiele wiadomo. Jej ojciec, Avram Avramovici, pochodzi z Jassy w Rumunii i pracuje jako kupiec. Jej matka, Alta Basia, pochodzi z Warszawy i zajmuje się prowadzeniem gospodarstwa domowego.

W 1939 roku – tydzień po swoich 11. urodzinach – Sylva ucieka do Anglii w ramach akcji „Kindertransport”. Do Londynu dociera mając przy sobie jedynie jedną walizkę. Z powodu wojny jej życie nadal naznaczone jest ciągłymi przeprowadzkami:
przez Londyn trafia do Cockley Cley, dużej posiadłości w Norfolk, a później zostaje przyjęta przez rodzinę, z którą utrzymuje kontakt również później. Ta zmiana jest dla Sylvy ważna, ponieważ warunki życia w Cockley Cley są ciężkie. Dzieci śpią na materacach z gałęzi, a listy od rodziców są często zatrzymywane jako kara.

Sylwie pozostało tylko kilka przedmiotów, które łączą ją z rodziną: zdjęcia, listy, napinacz do butów oraz czerwone skórzane etui z zestawem długopisów i ołówków marki Montblanc, prezent na jej 11. urodziny. Rodzice zostali deportowani 10 maja 1942 r. do getta w Bełżycach, a po próbie ucieczki zamordowani.

W 1947 r. Sylva wyemigrowała do USA, a w 1949 r. poślubiła Erica Oppenheimera. Pomimo próby zostawienia Niemiec za sobą, kultura niemiecka kształtowała jej codzienne życie. O swoim dzieciństwie milczy. Sylva umiera w 1993 roku w Nowym Jorku.

Dopiero po jej śmierci mąż znajduje listy, które rodzice Sylvy pisali do niej do Anglii. Najmłodsza córka Sylvy, Deborah Oppenheimer, spisuje tę historię i kręci film dokumentalny. W 2001 roku otrzymuje on Oscara dla najlepszego filmu dokumentalnego.