Siegfried (Sigi) Stadermann

Historia Siegfrieda (Sigi) Stadermanna to inna opowieść o ocaleniu – o emigracji do Palestyny. Sigi dorasta w mieszczańskiej rodzinie w Chemnitz. Jego ojciec, Otto, jest muzykiem w orkiestrze symfonicznej i chrześcijaninem; matka, Else, jest Żydówką. Rodzina mieszka w dzielnicy Chemnitz-Gablenz. Siegfried uczęszcza na lekcje gry na fortepianie i poświęca się muzyce.

Rodzina prowadzi w dużej mierze życie bez wyznania i świętuje raczej Boże Narodzenie niż Chanukę. Jednak pielęgnuje się również tożsamość żydowską, a Sigi i jego przyjaciel Karl Joachim wstępują do żydowskiego związku skautowego Makkabi Hazair (hebrajski: młodzi Makkabeusze).

W 1936 roku Karl Joachim wstąpił do obozu ha-chaszara (z hebr. „przygotowanie”) Związku Harcerstwa. Obozy te służą przygotowaniu młodych Żydów i Żydówek do emigracji do Palestyny – poprzez kursy z zakresu rolnictwa, ogrodnictwa i języka hebrajskiego. W 1939 roku wraz z innymi młodymi ludźmi wyjeżdża do Szwecji, a w 1941 roku dociera do Hajfy na terenie ówczesnego brytyjskiego terytorium mandatowego Palestyny.

Tam spotyka Sigiego, który przybył do Palestyny już w listopadzie 1939 roku. W 1941 roku bracia wstępują do armii brytyjskiej. Siegfried bierze udział w wyzwoleniu Włoch i przez pewien czas stacjonuje we Florencji. Po zakończeniu wojny wyjeżdża do Chemnitz i ponownie spotyka się z rodzicami. Elsa Stadermann została deportowana do getta w Theresienstadt jeszcze w lutym 1945 roku i zostaje wyzwolona w maju. Wraz z Sigim rodzice wyjeżdżają do Włoch, a później udają się do Izraela.

Sigi studiował muzykę w Izraelu i został dyrygentem. Mieszkał w Ramat Gan pod Tel Awiwem, dyrygował różnymi orkiestrami i kierował festiwalem muzyki wokalnej Abu Ghosh. W latach 70. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, a w 2011 roku zmarł w Nowym Jorku.