Franz Theodor Cohn

Franz mieszka wraz z rodzicami, Margot i Fritzem, oraz starszymi siostrami, Hanną i Hildegardą, w dużym mieszkaniu na Kaßbergu. Margot pasjonuje się grą na fortepianie, której uczy również Franza. Fritz jest doktorem nauk prawnych i lubi grać na skrzypcach. Razem uczestniczą w wydarzeniach organizowanych przez społeczność żydowską. Franz gra w piłkę nożną w żydowskim klubie sportowym i fascynuje się elektroniką. Już w wieku dziewięciu lat zbudował mikrofon, aby podsłuchiwać swoich rodziców.

Jak opisał to później, jednym z najbardziej bolesnych przeżyć było dla niego wstąpienie jego najlepszego przyjaciela do Hitlerjugend. Niedługo potem, w lutym 1938 roku, został wydalony z gimnazjum łacińskiego. W związku z tym jego matka zatrudniła prywatnego nauczyciela języka angielskiego, aż w grudniu 1938 roku Franz przeniósł się do szkoły z internatem w Berlinie.

16 stycznia 1939 r. ucieka z Berlina do Szwecji w ramach transportu dzieci. W Sassnitz na Rugii dzieci poddawane są surowej kontroli. Siostrom Franza udaje się uciec do Argentyny i Anglii, a jego rodzice uciekają do Asker pod Oslo.

Franz uczęszcza do szwedzkiej szkoły. Latem 1939 roku oraz podczas ferii wielkanocnych w 1940 roku odwiedza rodziców w Norwegii, ale wraca do Szwecji. Utrzymują kontakt listowny. Ostatnie wiadomości od rodziców otrzymuje w listopadzie 1942 roku, gdy zbliża się deportacja, której Franz nie jest w stanie zapobiec ze Szwecji. Zaledwie kilka dni później Margot i Fritz Cohn zostają deportowani do Auschwitz i zamordowani.

Franz Cohn zdaje egzamin inżynierski z teletechniki w Sztokholmskim Instytucie Technicznym, odbywa służbę wojskową w warsztacie radiowym, a w końcu rozpoczyna samodzielną działalność jako przedsiębiorca w branży zaawansowanych technologii. 14 listopada 1948 roku poślubił swoją żonę Evę w największej synagodze w Sztokholmie. W swojej biografii pisze: „Kiedy patrzę na nasze troje dzieci i siedmioro wnucząt […] czuję ogromne szczęście. W ten sposób pokonaliśmy Hitlera”.